బంకించంద్ర ఛటర్జీ(వందేమాతరం గీత రచయిత)

బంకిం చంద్ర చటోపాధ్యాయ CIE (ఆంగ్లీకరించబడిన పేరు బంకిం చంద్ర చటర్జీ ; 26 జూన్ 1838 – 8 ఏప్రిల్ 1894) ఒక భారతీయ బెంగాలీ నవలా రచయిత, కవి, వ్యాసకర్త మరియు పాత్రికేయుడు.

బ్రిటిష్ అనుకూల వైఖరికి ప్రసిద్ధి చెందిన అతను, బ్రిటిష్ పాలన యొక్క చట్టబద్ధతను అంగీకరించాడు మరియు ఆంగ్ల విద్యకు మద్దతు ఇచ్చాడు.

ఆధునిక బెంగాలీ మరియు భారతీయ సాహిత్యంలో ఒక మైలురాయిగా నిలిచిన 1882 నాటి బెంగాలీ నవల ‘ ఆనందమఠ్’ రచయిత ఆయన. భారతదేశాన్ని మాతృదేవతగా వర్ణిస్తూ , అత్యంత సంస్కృతీకరించబడిన బెంగాలీలో వ్రాసిన ‘ వందేమాతరం ‘ రచయిత కూడా ఆయనే. చటోపాధ్యాయ్ బెంగాలీలో పద్నాలుగు నవలలు మరియు అనేక గంభీరమైన, హాస్య-గంభీర, వ్యంగ్య, శాస్త్రీయ మరియు విమర్శనాత్మక గ్రంథాలను వ్రాశారు . బెంగాలీలో ఆయనను ‘సాహిత్య సామ్రాట్ ‘ (సాహిత్య చక్రవర్తి) అని పిలుస్తారు.

చటోపాధ్యాయ బెంగాల్ సాహిత్య పునరుజ్జీవనంలో, అలాగే విస్తృత భారత ఉపఖండంలో ఒక కీలక వ్యక్తిగా విస్తృతంగా పరిగణించబడ్డాడు. నవలలు, వ్యాసాలు మరియు వ్యాఖ్యానాలతో సహా అతని కొన్ని రచనలు, సాంప్రదాయ పద్య-ఆధారిత భారతీయ రచనల నుండి విడిపోయి, భారతదేశం అంతటా రచయితలకు ప్రేరణను అందించాయి.

అతను 1891లో రాయ్ బహదూర్ అనే బిరుదును కూడా పొందాడు. అతను బ్రిటీష్ అనుకూల మరియు ముస్లిం వ్యతిరేక వైఖరిని కలిగి ఉన్నాడు. బ్రిటీష్ పాలన యొక్క చట్టబద్ధతను అంగీకరించినందున , అతను ఆంగ్ల విద్యకు మద్దతు ఇచ్చాడు. తన రచనలలో, అతను ముస్లింలను అణచివేసేవారిగా మరియు హిందువులను బాధితులుగా చిత్రీకరించడానికి కల్పిత పాత్రలను ఉపయోగించాడు. బ్రిటీష్ వారు దక్షిణాసియాను విడిచిపెడితే ముస్లింలు హిందువులపై పరిపాలిస్తారని అతను నిర్ధారించాడు.

చటోపాధ్యాయ్ యొక్క తొలి ప్రచురణలు ఈశ్వర్ చంద్ర గుప్తా యొక్క వారపత్రిక ‘ సంగబాద్ ప్రభాకర్’లో వెలువడ్డాయి. అతను కల్పనా సాహిత్యం వైపు మళ్లక ముందు, పద్య రచయితగా తన సాహిత్య జీవితాన్ని ప్రారంభించాడు. అతని మొదటి ప్రయత్నం, ఒక ప్రకటించిన బహుమతి కోసం సమర్పించిన బెంగాలీ నవల. అతను గెలవలేదు మరియు ఆ చిన్న నవల ఎప్పుడూ ప్రచురించబడలేదు. ముద్రణలో కనిపించిన అతని మొదటి కల్పనా సాహిత్యం ‘ రాజ్‌మోహన్స్ వైఫ్’ అనే ఆంగ్ల నవల. అతని మొదటి బెంగాలీ శృంగార నవల మరియు బెంగాలీలో మొట్టమొదటి నవల అయిన ‘ దుర్గేశ్నందిని ‘ 1865లో ప్రచురించబడింది. అతని వ్యాసం ‘శకుంతల, మిరాండా ఎబోంగ్ డెస్డెమోనా’ (1873) బెంగాలీలోని వివిధ సాహిత్యాల తులనాత్మక విశ్లేషణకు మొదటి ప్రయత్నంగా పరిగణించబడుతుంది మరియు జాదవ్‌పూర్ విశ్వవిద్యాలయం యొక్క తులనాత్మక సాహిత్య విభాగంలో దీనిని నిశితంగా అధ్యయనం చేస్తారు.

బంకిం ఉన్నత విద్యావంతుడు మరియు ప్రాచ్య ఆలోచనలు, భావాలచే ప్రభావితుడు. దీనికి విరుద్ధంగా, రామకృష్ణకు ఆంగ్ల పరిజ్ఞానం లేదు. అయినప్పటికీ, వారిద్దరి మధ్య మంచి సంబంధం ఉండేది.
టాగోర్ తన గురువు జ్ఞాపకార్థం ఇలా రాశారు: “బంకిం చంద్రకు రెండు చేతులలోనూ సమానమైన బలం ఉండేది, ఆయన నిజమైన సబ్యసాచి . ఒక చేత్తో ఆయన శ్రేష్ఠమైన సాహిత్య రచనలు చేశారు; మరో చేత్తో యువ, వర్ధమాన రచయితలకు మార్గదర్శనం చేశారు. ఒక చేత్తో ఆయన సాహిత్య జ్ఞానజ్యోతిని వెలిగించారు; మరో చేత్తో అజ్ఞానం, తప్పుడు భావనలనే పొగబూడిదను ఊదివేశారు.”

శ్రీ అరబిందో ఆయన జ్ఞాపకార్థం ఇలా వ్రాశారు: “పూర్వపు బంకిం కేవలం ఒక కవి మరియు శైలికారుడు, తరువాతి బంకిం ఒక దార్శనికుడు మరియు జాతినిర్మాత.”

1873లో విషవృక్షం (విషపు చెట్టు) ప్రచురితమైన తర్వాత , పంచ్ పత్రిక ఇలా రాసింది:
మీరు విషపు చెట్టును చదవాలి
బంకిం చంద్ర ఛటోపాధ్యాయ.”
అతని నవల అనుశీలన్-తత్వ, ప్రమథనాథ్ మిత్రాను అనుశీలన్ సమితిని ప్రారంభించడానికి ప్రేరేపించింది . బంకిం పురస్కార్ (బంకిం మెమోరియల్ అవార్డు) అనేది బెంగాలీ కల్పనా సాహిత్యానికి చేసిన కృషికి పశ్చిమ బెంగాల్ ప్రభుత్వం ఇచ్చే అత్యున్నత పురస్కారం.

కల్పన
దుర్గేష్నందిని (మార్చి 1865)
కపాలకుండల (1866)
మృణాలిని (1869)
బిషబ్రిక్ష (విషపు చెట్టు, 1873)
ఇందిర (1873, 1893లో సవరించబడింది)
జుగలాంగురియా (1874).

మతపరమైన వ్యాఖ్యానాలు
కృష్ణ చరిత్ర (కృష్ణుని జీవితం, 1886)
ధర్మతత్త్వ (మత సూత్రాలు, 1888)
దేవతాత్వ (దైవత్వ సూత్రాలు, మరణానంతరం ప్రచురించబడింది).

కవితా సంకలనాలు
లలిత ఓ మానస్ (1858)

వ్యాసాలు
లోక్ రహస్య (సమాజంపై వ్యాసాలు, 1874, 1888లో విస్తరించబడింది)
బిజ్ఞాన్ రహస్య (విజ్ఞానశాస్త్రంపై వ్యాసాలు, 1875)
బిచిత్ర ప్రబంధ (వివిధ వ్యాసాలు), వాల్యూం 1 (1876) మరియు వాల్యూం 2 (1892).

చటోపాధ్యాయ్ తొలి నవల ‘ రాజ్‌మోహన్స్ వైఫ్ ‘ (1864) ఒక ఆంగ్ల నవల, మరియు ఆయన తన మత, తాత్విక వ్యాసాలను కూడా ఆంగ్లంలో రాయడం ప్రారంభించారు.

మాధవి కాళ్ల
సేకరణ