మన బాధ్యత

అక్షర కొరకు
అంశం :⁠- ఉపాధ్యాయ దినోత్సవం(చిత్ర కవిత)
తేది:⁠- 05/09/2026
శీర్షిక:⁠- మన బాధ్యత

                  పట్టణంలోని ఓ ప్రభుత్వ పాఠశాలలో రాఘవయ్య అనే ఉపాధ్యాయుడు పనిచేసేవాడు. 

ముప్పై ఏళ్లుగా వేలాది మంది విద్యార్థులకు విద్యాబుద్ధులు నేర్పిన ఆయనకు పిల్లలంటే… ఎంతో ప్రేమ.
“గురువు చెప్పే ఒక్క మంచి మాట కూడా ఒక విద్యార్థి జీవితాన్ని మార్చగలదు” అనేది ఆయన నమ్మకం.
ఆయన పాఠశాలలో పనిచేస్తున్న రోజుల్లోనే అనేక మంది పేద విద్యార్థులు ఉన్నత స్థానాలకు చేరుకున్నారు. ఎవరు కలిసినా,
“సార్‌! మీరు నేర్పిన పాఠాల వల్లే నేను ఈ స్థాయికి వచ్చాను” అని గర్వంగా చెప్పేవారు.
కానీ , కాలం మారింది. ఒకరోజు పరీక్షలో ఒక విద్యార్థి నిబంధనలకు విరుద్ధంగా వ్యవహరించాడు. రాఘవయ్య సార్‌ ప్రేమగా మందలించి, మళ్లీ అలా చేయవద్దని చెప్పాడు. ఆ విషయం విద్యార్థికి నచ్చలేదు.
తల్లిదండ్రుల వద్ద గురువుపై తప్పుడు ఫిర్యాదు చేశాడు.
వాస్తవం తెలుసుకోకుండా కొందరు అతనిపై ఆగ్రహం వ్యక్తం చేశారు. పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయుడిని అవమానించే పరిస్థితి ఏర్పడింది.
రాఘవయ్య సార్‌ ఎంతో బాధపడ్డాడు. కొన్ని రోజుల తరువాత జరిగిన ఒక విషాదకరమైన సంఘటనలో ఆ ఉపాధ్యాయుడు ప్రాణాలు కోల్పోయాడు.
ఆ వార్త పాఠశాలంతా విషాదంలో ముంచింది. అతని పాత విద్యార్థులందరూ పాఠశాలకు చేరుకున్నారు. ఒకప్పుడు సార్‌ చేతిలో అక్షరాలు నేర్చుకున్నవారు, ఇప్పుడు కన్నీళ్లతో… ఆయన చిత్రపటం ముందు నిలబడ్డారు.
అదే సమయంలో ఒక విద్యార్థి చేతిలో ఉన్న పాత పుస్తకాన్ని తెరిచాడు. మొదటి పేజీలో రాఘవయ్య సార్‌ రాసిన మాటలు కనిపించాయి ,
“విద్యార్థి విజయం సాధించిన రోజే గురువు నిజమైన విజయాన్ని పొందుతాడు.”
ఆ మాటలు చదివిన విద్యార్థి కన్నీళ్లు ఆపుకోలేకపోయాడు.
“సార్‌! మమ్మల్ని మంచి మనుషులుగా చేయాలని మీరు మందలించారు. మేము మాత్రం మీ మంచితనాన్ని అర్థం చేసుకోలేకపోయాం. మిమ్మల్ని కోల్పోయిన తర్వాత మీ విలువ తెలిసింది” అని బాధపడ్డాడు.
ఆ రోజు ఉపాధ్యాయ దినోత్సవం. పాఠశాలలో జరగాల్సిన వేడుక రద్దయింది. దాని బదులు విద్యార్థులంతా ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నారు.
“గురువును పూజించడం అంటే… పాదాలకు నమస్కరించడమే కాదు. ఆయన చెప్పే మంచి మాటను జీవితంలో ఆచరించడమే నిజమైన గురుపూజ.”
ఆ రోజు నుంచి పాఠశాలలో ,
“గురువుకు గౌరవం విద్యకు విలువ” అనే కార్యక్రమాన్ని ప్రతి సంవత్సరం నిర్వహిస్తున్నారు.
తప్పును సరిదిద్దే గురువు శత్రువు కాదు , మన భవిష్యత్తును కాపాడే మార్గదర్శి. గురువును కోల్పోయిన తర్వాత గౌరవించడం కాదు. బతికున్నప్పుడే గౌరవించడం మన బాధ్యత.

మాధవి కాళ్ల..
హామీ పత్రం :⁠-
                      ఈ కథ నా సొంతం అని హామీ ఇస్తున్నాను..