ఆమె

కులమతాలకు…..పరువు ప్రతిష్టలకి
ఆ సమాజానికి….కన్నవాళ్ళ ప్రేమకి
తలోంచి ,
నూరేళ్ళ తన ప్రేమని త్యాగం చేసి
ఓ అపరిచితుడ్ని ఆమె మనువాడింది.

ప్రతీ రాత్రి ఆమెకు కాళ రాత్రే…..
ఆమె తనువుపై
జెర్రెలు , తేళ్ళు పాకే
జగుప్సాకర కాలరాత్రి.
దిండుపై మోముని వాల్చి ,
నిప్పు కణికలులా కన్నీళ్ళు కురిసే
కటిక కాలరాత్రి.

ఆ రాత్రీ….
మదమెక్కిన ఆ పశువు ,
మందు సీసాతో ఆమెపై దుమికింది.
మనసుని మాటల కొడవలితో కోసి
ఆమె అంగంగాలని నెత్తుటిమయం చేసి
ఏరులై పారుతున్న తన కన్నీటిని
కడుపారా తాగి ,
తన దేహ దాహాన్ని తీర్చుకుంటుంది.

ఆ మరుసటి రోజునే……,
ఆ తడిసిన కళ్ళతో
తనని కట్టబెట్టిన కన్నవాళ్ళ ఇంటి తలపు తట్టింది.
ఆ కన్నీలని తుడుస్తారేమో అని…!
కానీ…,
వాళ్ళే రెండు కన్నీటి బొట్లని రాల్చి
ఆమెను తిరిగి ఆ నరకానికి సాగనంపారు

అలా ఒక్కో రాత్రి
ఒక్కో యుగంలా గడుస్తుంది…..
ఏ రాత్రిలోనూ
తాను కోరుకున్న ప్రేమ
తనని కౌగిలించుకోవట్లేదు.
అందుకే ఆ ప్రేమనంతటిని
తన కళ్ళ లోతుల్లో కన్నీరుగా దాచేసింది..

అతను తిట్టే ఆ బూతుల్లోనే
ముద్దు మాటలని వెతికి ,
అతను పెట్టే వాతల్లోనే
మోహ స్పర్శని తలచి ,
కాలాన్ని నెట్టుకొస్తుంది..
తన మెడకు ముడేసిన ఆ పలుపు తాడుకై
పూజలు చేస్తూ ,
తన పొత్తిళ్ళపై తన్నే ఆ కాలిని
పొద్దున్న మొక్కుతూ ,
పునీత స్త్రీగా పేరుగాంచుతుంది…

అంతలోనే…..
ఆ మదమెక్కిన ఆ మొగుడు ,
ఆ ఎడారి మధ్యంతరాన
తనని వదిలి పారిపోయాడు.
అతని దాహం తనివి తీరా తీరిందని..!

ఆ దిక్కుతోచని స్థితిలో ఒంటరైన
ఆ ధీనురాలు…
కాలి నడకన ఆ ఎడారిని దాటి ,
తాను ఎవరికోసమైతే తన నూరేళ్ల జీవితాన్ని త్యాగం చేసిందో

కులమత పెద్దలు….ఆ సమాజం
దగ్గరకి
ఆశగా వెళ్ళింది.
తనని అక్కున చేర్చుకుని ప్రేమని పంచుతారేమో అని ….!
తీరా చూస్తే
వాళ్ళు మచ్చుకైనా కనిపించలేదు.

ఇక చేసేదేమీలేక…
తన దారిని గోదారిగా మార్చి ,
తన కన్నీలని
ఆ నీళ్లలో కలిపేసుకుని
తనవు చాలించింది……! ఈ కధకి బాలసారె చేసి పేరుపె ట్టండి.

– కామేష్

Related Posts