aksharalipi

గుండెలను పిండేసే మనోవ్యాకులత కూడదు,,,,,,! ఓ సొగసు పూల ఇంద్రజఏమిటి నీ చింత ? జాబిలి కూనఅహరహం శ్రమించిన దేదైనా ఫలించలేదా !?మనస్సు గూడు ఎంత వద్దనుకున్నా మాటవినట్లేదా ?ఆలోచనలతో సమరంలో అదుపుదప్పావా మనోహరిసమస్యల పరిష్కారంలో మనస్సును అదేపనిగా తిరుగతోడకూడదు,,,,,,సరియైన మెళకువలతో సమస్యలను ఛేదించాలి,,,,,ప్రేమ వైఫల్యం మనస్సును కకావికలం చేస్తుంది బేలనిన్ను నిన్నుగా గుర్తించని వాళ్ళతో ప్రేమలు తగదు,,,,,ఉడుకు రక్తంలో మనస్సుకు చిన్న గాయమైనా తీవ్రమైన వ్యాకులత సహజం,,,,,,,భయపడకు ఉరిమే మేఘాలన్నీ వర్షించవుప్రేమ వైఫల్యమే అయితే చూడు నీ చూట్టూర ఉన్న ప్రపంచంలో చాలా మంది యువతులు ప్రేమలు పెళ్ళిదాకా రాక ఊరడిల్లి ఓ మంచి మనిషిని మనువాడుతున్నారు,,,,,,,పూచిన పూవులన్నీ పడతుల జడలలో ఒదిగిపో నవసరం లేదు చాలా పూవులు అందాలు చిందిస్తూ ఆరాద్యుల హృదయాల్లో ఆహ్లాదం గొల్పుతున్నాయి,,,,,ఈ ప్రపంచం నిండా మనుషులు బండరాతి విగ్రహాలు నీవు గాజుబొమ్మవైతే ముక్కలువక్కలు చేస్తారు జాగ్రత్తరా జాబిలి కూన,,,,,,,, అపరాజిత్సూర్యాపేట

అక్షర ప్రేమలేఖల కొరకుఅంశం :⁠- చిత్రంతేది:⁠- 22/01/2026శీర్షిక:⁠- నీ అలక గగనంలో… ప్రియమైన నా ప్రాణానికి… ఈ చల్లని సాయంత్రం, సూర్యుడు మెల్లగా ఆకాశపు ఒడిలోకి జారుకుంటున్న వేళ, నా మనసులోని అలజడిని అక్షరాలుగా మార్చి నీకు పంపిస్తున్నాను.ప్రకృతి అంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. కానీ, నా గుండెల్లో మాత్రం ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది. ఆ యుద్ధానికి కారణం నీ కోపం కాదు , నీ అలక.అవును నీ అలక గగనంలో నేను చిక్కుకుపోయిన ఒక చిన్న పక్షిని. ఈ లేఖ నీ మౌనాన్ని వీడి, నీ చిరునవ్వును తిరిగి తెస్తుందని ఆశిస్తూ రాస్తున్నాను. నీ అలక గగనంలో నల్లని మేఘాలు కమ్ముకున్నప్పుడు, నా ప్రపంచమంతా చీకటిగా మారుతోంది. ఆ మేఘాలు కరిగి వానగా కురిసినా పర్వాలేదు. కానీ, ఈ నిశ్శబ్దపు ఉరుములు భరించడం నా వల్ల కావడం లేదు. నేను నిన్ను శాంతింపజేయడానికి మంచులా మారుతున్నాను. నీ కోపాన్ని కరిగించాలని పరితపిస్తోంది.…

అక్షర కొరకుఅంశం - ప్రేమలేఖ పోటీరచన - ఉమాదేవి ఎర్రం శీర్షిక - అమ్మకు ప్రేమలేఖ నా ప్రాణమైన అమ్మకు నమస్కరించి ప్రేమతో వ్రాస్తున్న లేఖ..అమ్మా! అసలు నువ్వు లేకుండా నేనెలా ఉంటానోఅనుకున్నా!కానీ నేనూ అమ్మనై పోయాను కదా! ఆ అమ్మ తనమేనువ్వు లేకపోయినా బ్రతికేలా చేసిందమ్మా!కానీ…ప్రతి విషయం లో నువ్వే ప్రతి క్షణమూ నువ్వే నామది లో!ఏ చిన్న బాధ కలిగినా అమ్మా! అనుకోవడమే! ఏ సంతోషకరమైన వార్త విన్నా అమ్మా అని తలుచుకోవడమే!అసలు అమ్మ లేకుండా ఇలా నేను బ్రతికి ఉండడమేఒక ఆశ్చర్యకరమైన విషయం..అమ్మా! ఈ జన్మకు ఇలా కానిచ్చినా వచ్చే జన్మ లో నైనా నన్ను వదిలి పోవద్దమ్మా! మళ్లీ నువ్వే నా అమ్మ వై పది కాలాలు నాతో ఉండేలా ఆ భగవంతున్ని వేడుకుంటా!మరి మరోజన్మకు మా అమ్మగా వస్తావు కదూ! నీ ముద్దుల గారాబాల కూతురు బుజ్జి...

నీవు చదివిన చదువులు గాని, విజ్ఞానం గాని,నీవు సుదీర్ఘ కాలం జీవితానుభావాలు గాని ఏవీ వృధాకావు నీవు చేసే పనులు, వ్యవహారాలలోకి నీకు తెలియకుండా బదలాయించబడి అద్భుతంగా చేసే విధంగా తోడ్పడతాయి.చేసే పనులు సులభతరం అవుతాయి.అపరాజిత్సూర్యాపేట

దురాలవాట్లను దూరం చేసుకో అక్షరాలన్నీ కాచి వడపోసినీకోసం రాస్తున్న సందేశ గీతంపొద్దస్తమానం పనిచేసే కూలన్నసాయంత్రం చీఫ్ లిక్కర్ తాగనిదే శరీరం విశ్రమించదుఎటువంటి బడలిక లేని నీవు ప్రతిరాత్రి తాగడం దేనికి ?ఒళ్ళు బలిసి నీకై నీవే కొట్టుకున్నట్లు,,,,,కూలీ చేసేవాడు తాగినా రోజువారి సరుకులు ఇంటికి తీసుకెళ్తాడు,,,,,నీవో ఇల్లు ఒళ్ళు గుల్లచేసుకుంటేభార్య పిల్లలు పెద్దవాళ్ళు అవుతుంటేనీ నెలజీతంలో సగానికి సగం జల్సాలకే పెడుతూ కొంప కొల్లేరు,,,,,,నీకంటే కూలివాడు నయం సంసారం సజావుగా సాగదీస్తూ ఇంటిల్లిపాది ఆనందంగా ఉన్నారు,,,,,ప్రతి రోజు నీ కుటుంబంలో గొడవలు నరకం చవిచూస్తూ తాగుడుకు బానిసవు,,,,,,కష్టపడే కూలన్న శరీరం దేనికైనా తట్టుకుంటుందిమరి నీ శరీరం ఊబకాయం దిశగా షుగర్ బీపీలతో మొదలై కాన్సర్ లాంటి వ్యాధులకు నీవు బలియైపోతే,,,,,,,,నీ కుటుంబం రోడ్డునపడి పిల్లల చదువులు గంగపాలైనీ భార్య పిల్లలను పోషించలేక కూలీనాలి చేసుకునే విగతజీవి,,,,,,,నీవైనా నేనైనా మధ్యతరగతి బ్రతుకులు వెళ్లదీసేవాళ్ళం,,,,,ఈ దురాలవాట్లు మనుష్యులకు స్లోపాయిజన్ మనిషి రక్తమాంసాలను క్రుంగదీసి పీల్చిపిప్పి…

అక్షరరచయితలు🌾అంశం- ప్రేమలేఖశీర్షిక- హృదయ స్పందనడా.భరద్వాజ రావినూతలకొత్తపట్నం💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖నీ పేరే పలికితే నా హృదయం నవ్వుతుంది;నీ చూపు తాకితే నా శ్వాసకు అర్థం దొరుకుతుంది.నిన్ను చూసిన క్షణమే—కాలం ఆగిపోయింది,ఆ నిశ్శబ్దంలోనూ నీ స్వరం వినిపించింది.నా ఉదయాలు నీ జ్ఞాపకాలతో వెలుగుతాయి,నా రాత్రులు నీ కలలతో పరిమళిస్తాయి.నువ్వు లేని క్షణం ఖాళీగా మారుతుంది,నువ్వు ఉన్న క్షణం పండుగగా మారుతుంది!నీ చిరునవ్వు నా బలహీనత, నా బలం;నీ మౌనం నా ప్రశ్న, నా సమాధానం.నీ స్పర్శలో నేను కరిగిపోతాను—నెమ్మదిగా,నీ ప్రేమలో నేను పునర్జన్మ పొందుతాను—నిశ్శబ్దంగా.నా హృదయం నిన్నే వ్రాసుకుంటుంది, ప్రతి తడిపాటిపై;నా కలం నిన్నే కోరుకుంటుంది, ప్రతి అక్షరం చివర.ఈ లోకమంతా దూరమైనా భయం లేదు,నువ్వుంటే చాలు—అదే నాకు ప్రపంచం.నా జీవితం చిన్నదైనా సరే,నీతో గడిచితే అది అనంతం అవుతుంది.ఈ ప్రేమలేఖ నా శ్వాసతో సంతకం చేస్తుంది,నీవే నా మొదలు, నీవే నా చివరిశ్వాస…💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞ఇదినాస్వీయరచనడా.భరద్వాజ రావినూతలకొత్తపట్నం

నందగిరి ఇందిరాదేవి (సెప్టెంబరు 22, 1919 - జనవరి 22, 2007) తొలి తరం తెలంగాణ కథారచయిత్రి, సాంఘిక సేవకురాలు.ఇందిరాదేవి సెప్టెంబరు 22, 1919 న హనుమకొండలో జన్మించింది. ఈమె తండ్రి వడ్లకొండ నరసింహారావు సంఘ సేవకుడు. నారాయణగూడ బాలికల పాఠశాలలో ప్రాథమిక విద్యాభ్యాసం పూర్తిచేసి తర్వాత ముంబై లోని శ్రీమతి నాతీబాయి దామోదర్ థాకర్సే మహిళా విశ్వవిద్యాలయంలో చదివి, 1937లో బి.ఎ. పట్టబద్ధురాలైంది. పధ్నాలుగో ఏటే పాఠశాల తరపున సాహిత్య సంచికల్ని వెలువరించింది. ఆమె అనేక సామాజిక, సాంసృతిక ఉద్యమాల్లో పాలు పంచుకునేది. ఆంధ్రయువతి మండలి వ్యవస్థాపకులలో ఆమె ఒకరు. ఇందిరాదేవి సాంఘిక సంస్కరణోద్యమ సారథిగా ఎన్నో పోరాటాలు చేసింది. వాటిలో ముఖ్యమైనది బాల్య వివాహాల పట్ల నిరసన. అందువల్లనే తాను స్వయంగా యుక్తవయస్కురాలు అయిన తర్వాతనే ఆమె వివాహం చేసుకున్నది. 1937లో నిజామాబాదులో జరిగిన ఆంధ్ర మహాసభకు అనుబంధంగా జరిగిన ఆంధ్రమహిళాసభలకు ఇందిరాదేవి అధ్యక్షత వహించింది. నిజాం పాలనాకాలంలో…

వెన్నెల చంద్రిక కళాచిత్రం నీ కోసం,,,,,!! నా కనుపాపలు రెండు చంద్రికలునా కళ్ళు వెన్నెల గూళ్ళునా మనస్సును మందిరం చేసిఅందులో దేవత పాదాల చెంత వేసిన పూవుల పరిమళాల వెన్నెలలు నా కళ్ళు,,,,,,,,పూదోటలోని పూవులన్నీ ఈ వెన్నెల వర్షంలో కదలి కదలి నా కళ్ళ కౌగిలిలో దాగి నా హృదయంలో ప్రణయలేఖలు రాసే జాబిలి కన్యకలు,,,,,,,ఈ వెన్నెల చలి రేయి మనస్సు మంచుకళ్లలో తేలిపోయే పొగమంచులా సాలోచనల సమ్మిళిత సౌందర్య ఆకృతి సచేతన ప్రకృతి దిద్దిన సజీవ చిత్రం రెక్కల పూవుల అందం ద్విగుణీకృతం,,,,,,,నేను నాటిన మొక్కల పూవులు నీ మంచుకళ్లకు ఆహ్లాదకరమైన సుందర నందనవనం ఓ విచిత్ర నవజీవన అనుభూతి,,,,,,,ఈ లేత ఎరుపువర్ణం రెక్కల పూవులు సొగసరి జడలో మెరిసి మెరుగైన రూపంలోకి మార్చి ఇంద్రజను చేసి సౌందర్య పిపాసకుల హృదయాలను చూరగొనే ఆహ్లద అందాల వెన్నెల కామిణులు,,,,,,,జాబిలి వెలుగు రేఖలు వెన్నెల వర్షం కురిపించినా కొలది తెల్లని చీరలో…

శృతి తప్పిన ఆలోచనలను పదిమందితో మాట్లాడటం ద్వారానో,ధ్యానం ద్వారానో మనస్సు తలుపులు తెరిచి వదిలేయ్.లేనిదే మనిషిని క్రుంగదీసి ఏ పనీ చేయనీయకుండా సతమతంచేస్తాయి.అపరాజిత్సూర్యాపేట

అక్షర ప్రేమ లేఖలు నీ కోసంశీర్షిక కలవలేని పరిస్థితి అయితే అర్థం చేసుకుంటాను,అది నా ప్రేమకి వచ్చిన పరీక్ష అనుకుంటాను.కాలం నన్ను ఆపినా, దూరం మధ్యలో నిలిచినానీ నిశ్శబ్దం వెనక దాగున్న బాధనుమాటలు లేకుండానే చదువుకుంటాను.కానీ నిన్ను కలిసే ఒక్కక్షణాన్ని కూడా వదులుకోలేను,ఎందుకంటే ఆ ఒక్కక్షణమేనా జీవితం మళ్లీ శ్వాస తీసుకునే క్షణం.నిన్ను చూడని రోజులునా కళ్లకి నిద్ర రాకుండా చేస్తాయి,నీ పేరు వినిపించని క్షణాలునా గుండెకి దారి తప్పిస్తాయి.నీ దూరం నన్ను బలహీనంగా చేయదు,నన్ను నిన్ను ప్రేమించడంలోఇంకా నిజాయితీగా మారుస్తుంది.నీ లేని క్షణాల్లో కూడానీ ఉనికినే నా లోపల మోస్తుంటాను.నిన్ను కలవడం అంటేకేవలం ఎదురెదురు నిలబడటం కాదు,నా అలసిన ఆత్మనీ చూపులో కరిగిపోవడం.ప్రపంచం మొత్తం ఎదురుగా నిలిచినానీ పక్కన ఉన్న ఒక్కక్షణం కోసంనేను అన్నీ వదిలేయగలను.ఆ క్షణం కోసంవెయ్యి నిరీక్షణలు కూడానాకు భారంగా అనిపించవు.నీ మౌనం నన్ను చంపదు,కానీ నీ స్పర్శ లేని ఖాళీనన్ను రోజూ కొంచెం కొంచెంగా విరుస్తుంది.అయినా…