Aksharalipi Poems

అక్షరాల మలిదివ్వె,,,,, నేను కడపటి తీర్పు దాకా వేచియుండలేనునేనిక నిష్క్రమిస్తా దేవరా,,,,!నిజమైన ప్రేమ ఆస్వాదనలు లేని జీవితంమలిపొద్దును చూస్తో దినం దినం కాలాయాపనలు ఇక భరించలేను,,,,,,,మంచే చేశానో, చెడే చేశానో మర్మగర్భిత శోధనలు సమసిపోనివి మరలిరానివి,,,,,,,ఈ యాతనల జీవితం ఇలాగే ఇంకెన్నాళ్లు కొనసాగాలి దేవరా,,,,,,చిన్నతనంలో అగ్గి ముట్టుకుంటే కాలుతున్న దగ్గరనుంచి అగ్నిశ్వాసలు తీస్తూ కాలాతీతమైంది దేవరా,,,,,,,ఎందరెందరో పిల్లలకు విద్యాబుద్ధులు నేర్పించాను బ్రతుకు పునాదులు వేశాను దేవరా,,,,,,,వాళ్లలో బ్రతుకు జిజ్ఞాసను రాజేశాను,,,,ఒకప్పుడు కారడవిలా నా చుట్టూ చేరి అక్షరాల తొలిపొద్దును చవిచూశారు,,,,,,,,నేననే చెట్టుకు పూసిన పూవులు ,కాయలు ,పండ్లు రాలిపడి మ్రోడయ్యింది,,,,,అరకొర జీతాలతో ప్రయివేట్ విద్యాసంస్థలలో కుటుంబాన్ని పోషించలేని విగతజీవిని ఒకప్పుడు,,,,,,ప్రభుత్వ ఉపాద్యాయునిగా నిరుపేద పిల్లలతో సహవాసం జీవితం అగ్గిమీద గుగ్గిలం కొనసాగింపు,,,,,,,,అక్షరాలు కొన్నే ఉన్నాయి, లక్షల అక్షరాలు క్రోడీకరించినా బ్రతుకు ఊట బావిలా రాస్తూపోతానేమో,,,,,,,నా కుటుంబాన్ని ఇసుమంతయినా పట్టించుకోకుండా అనారోగ్యాన్ని తొక్కిపట్టి గుండెల కొలిమి రాజేస్తూ పిల్లల్లో చదువుల విలువలను ఉపిరిలూదుతూనే…