Aksharalipi Poems

కాలి కూలిపోయిన జీవితంలోంచి వెలుగులు వర్షం.....!! తెలిసీ తెలియక నాకై నేనే,నాపై నేనే దుష్ట కర్మలతో కూలిపోయాను,,,,,ఎవ్వరూ తొక్కని మార్గంలో పయనించి విసిగిపోయాను,,,,,ఒక్కళ్లంటే ఒక్కళ్ళు నేను వెళ్ళే మార్గం క్షేమకరం కాదని అనలేదు తల్లిదండ్రులతో సహా,,,,,,,,ఎందుకంటె ఒకానొకప్పుడు విజయ శిఖరాలపై ఉర్రూతలూగుతున్నాను కనుక,,,,,,,,వీటిదేముందిలే చిన్న చిన్న పొరపాట్లు అనుకున్నారు,,,,,,ఆ చిన్నవే అగాధలోయల్లోకి తోసేసి దినదిన గండమై కుదేలయ్యాను,,,,,,మొదటి నుండి చదవటం అలవాటు కనుక ఎవ్వరూ అనుమానించలేదు,,,,,,,ఆ దోషాలే పూసిన యవ్వనంలో కాలం కోరలు తెరుచుకున్న విషనాగై కాటేసింది,,,,,,,,నా అన్నవాళ్ళంతా నన్ను వెర్రినా పిచ్చికొడుకు అంటూ ఎగతాళి చేసినవాళ్ళే చుట్టూర,,,,,,,,నాకు తెలిసి నేను ఎవ్వరికీ ఏ అపకారం చేయని రాముడు మంచి బాలుడు లా పెరిగాను,,,,,,,ఆ వేటకారాల్లో లేనిపోని నిందల్లో చదువుకున్న మూర్ఖున్నని తీసిపడేశారు,,,,,,,,గాఢాంధకారంలో నా చదువులన్నీ నీటిమీది రాతలయ్యాయి అని బ్రమపడ్డాను,,,,,,,ఆ భ్రమ విభ్రమల్లో నా కూలిపోయిన ఆశల శిఖరాల శిథిలాల్లో రోధించాను,,,,,,,,,లోకం నన్ను కుళ్లబోడిచి నేను ఒకడు ఉన్నాడు అన్నది…

క్రమశిక్షణ అవసరం నేటి పిల్లల మనసులుస్క్రీన్‌ల వెలుగులో మునిగి…ఆకాశం కన్నా చిన్నదైపోతున్న కలలు!వేలు కదలికల్లో ప్రపంచం తిరుగుతోంది,కానీ పక్కింటి బాధ వినిపించడం లేదు;ఇది కాలపు వ్యథా కాదా?పుస్తకపు వాసన మరిచిపోయిన గదుల్లోజ్ఞానం డౌన్‌లోడ్ అవుతోంది,అనుభవం మాత్రం దూరమవుతోంది…ప్రశ్నలు గూగుల్ అడుగుతున్నాయి,కానీ మనసు మాత్రం ఎవ్వరినీ అడగడం లేదు;అది ప్రమాదం కాదా?సామాజిక బాధ్యత అంటే సెల్ఫీ కాదు,సాయం చేయడమే నిజమైన షేర్;ఇది ఎవరు చెప్పాలి పిల్లలకు?వృద్ధుడి చేతిని పట్టుకోవడం ఒక పాఠం,రోడ్డు దాటించడం ఒక విలువ,ఆకలికి అన్నం పెట్టడం ఒక మానవత్వం!పిల్లలారా…మీ భవిష్యత్తు మీ చేతుల్లోనే కాదు,ఈ సమాజపు హృదయంలోనూ ఉంది! డా. భరద్వాజ రావినూతల