Entertainment

కడుపులోని పేగులు మెలిపెట్టే బ్రతుకులు,,,,,,,! దిగువ మధ్యతరగతి కుటుంబంఒక శ్రమల దిగులు గుబులు గూడువ్యవసాయం, పశుసంవర్ధన లోనే జీవితాల మనుగడఉన్న రెండు మూడు ఎకరాల భూమిలొనే చెమటలు చిందించి,,,,,,,ఆకలి తీర్చే పంటల సేద్యం చేస్తూబిక్కుబిక్కుమంటూ ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని బ్రతుకులు కావడిమోతలు,,,,,,,ఇంటి చుట్టూర పశువులను కట్టేసి మేతవేసిఇంట్లో కుటుంబ సభ్యుల ఆకలికి అంబలి, ఒక్కపూట వరి మెతుకులు,,,,,,,చావకుండా బ్రతకకుండా జీవితాలు,,,,,కరువు కాటకాల్లో వలసలే శరణ్యంఏ సిటీకో వలస వెళ్ళితేమగాళ్ళు మేస్త్రీ పనులకు, ఆడవాళ్ళు ఇళ్ళల్లో పాచీ పనుల్లో తలామునకలు,,,,,,వీళ్ళ పిల్లలు ఊళ్ళో చదివిన చదువులతో స్వస్తిసిటీలో రోడ్ల వెంట బలాదూర్ తిరుగుళ్ళు,కొందరు కూరలు పళ్ళు అమ్మకాలకు,,,,,,కరువు కాలాల్లో ఇండ్లు పడావుపడి దుమ్ము కొట్టుకు పోతాయి,,,,,,,పశుగ్రాసం దొరకక వీలుపడని స్థితిలో పశువుల నన్నిటినీ అంగట్లో అమ్మేసి రోదిస్తూ సుదూర సిటీలో పొట్టపోసుకోవడానికి అమ్ముడయ్యే అభాగ్యులు,,,,,,,,చిన్న కమతాల వాళ్ళు కరువు కాలాల్లో వ్యవసాయం చేయలేరు, లాభం లేదు అపరాజిత్

కన్నీటి రంగుల చిత్రం ఆనంద్ ఒక అద్భుతమైన చిత్రకారుడు. అతని చిన్న గది నిండా ఎన్నో రకాల పెయింటింగ్స్ ఈజిల్స్ పైన, నేలపైన చెల్లాచెదురుగా పడి ఉంటాయి. అందులో మనుషుల భావోద్వేగాలు, స్త్రీల మోములోని విషాదం, జీవిత సత్యాలు దాగి ఉండేవి. అతను ఒక బొమ్మ గీశాడంటే... అందులో తన ప్రాణాన్ని పెట్టి గీసేవాడు. కానీ, ఆ బొమ్మలు చూసి మెచ్చుకునేవారే తప్ప, వాటికి తగిన ధర ఇచ్చి కొనుగోలు చేసేవారు లేరు.మరోవైపు పెరుగుతున్న ఇంటి అద్దె, కూతురి స్కూల్ ఫీజులు ఆనంద్‌ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి.ఒకరోజు నగరంలో పేరుగాంచిన ఆర్ట్ గ్యాలరీ యజమాని సుబ్బారావు , ఆనంద్ గదికి వచ్చాడు. ఆనంద్ గీసిన అద్భుతమైన చిత్రాలను చూసి పెదవి విరిచాడు."ఆనంద్! నీ బొమ్మల్లో జీవం ఉంది. కానీ, మార్కెట్ లేదు. ఈ రోజుల్లో జనాలు బొమ్మల్లో అర్థం వెతకడం లేదు. వాళ్ల ఇంటి గోడ రంగుకు, కొత్తగా కొన్న సోఫా రంగుకు…