అక్షర కొరకు
అంశం :- చిత్ర కథ
తేది:- 01/12/2025
శీర్షిక:- అద్భుతమైన ఊహగా…
ఆరాధ్ చెట్టు కింద కూర్చున్న వ్యక్తి.
ఆరాధ్ జీవితం ఎప్పుడూ ఒక పండు వెన్నెల రాత్రిలాగే ఉండేది?
చుట్టూ అద్భుతమైన రంగులు, పక్షులు, చెట్లు ఉన్నా,
అతడి మనసులో మాత్రం తీరని విరహం ఒక గొప్ప శూన్యం.
చంద్రుడు ఎంత ప్రకాశిస్తున్నా, అతడి నీడ మాత్రం ఒంటరిగా, బాధగా కూర్చుని ఉండేది?
అతడు దేనికోసం విరహంలో ఉన్నాడు? ఎవరి కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు? అతడు వెతుకుతున్నది, ప్రేమిస్తున్నది దివ్యను.
దివ్య కేవలం ఒక మనిషి కాదు. ఆమె అతడి కవిత్వంలో నివసించే ఊహల రాణి, అతడి తపస్సుకి లభించిన అరుదైన వరం. ఆమె రాజ రవివర్మ గీసిన చిత్రంలోని అప్సరసలా, భూమికి ఆకాశానికి మధ్య తేలియాడుతూ ఉంటుంది.
ఆరాధ్ ఒకప్పటి గొప్ప శిల్పి. అద్భుతమైన అందాన్ని, భావాన్ని రాళ్లలో చెక్కగలిగే శక్తి అతడి సొంతం.
కానీ, ఒక రోజు అతడి గుండె ప్రేమ అనే లోతైన బాధను అనుభవించింది. ఆ బాధ నుంచే దివ్య అనే భావన పుట్టింది. దివ్య అతడికి ఎంత దగ్గరగా ఉంటే… అంత దూరంగా ఉండేది.
అతడు తన విరహాన్ని, ఏకాంతాన్ని ఒక తపస్సుగా మార్చుకున్నాడు. చంద్రకాంతిలో, పక్షుల నిశ్శబ్ద ప్రయాణంలో , అతడు తన ఆరాధనను అంతరిక్షంలోకి పంపేవాడు. అతడి విరహ వేదన, తపన ఆకాశానికి తాకి, చివరకు దివ్యను కదిలించింది.
ఒక రాత్రి ఆరాధ్ తన విరహంలో మునిగివుండగా… ఆకాశం పగిలినట్లుగా, చంద్రుడి కాంతిలోంచి దివ్య దిగి రావడంలా వచ్చింది.
ఆరాధ్ తన కష్టాన్ని, శ్రమను, ప్రేమని చూపించడానికి, ఆమె కోసం ఒక చిన్న పూల మంటపాన్ని నిర్మించి, అందులో నిలబడ్డాడు.
దివ్య దిగి వస్తూ…
“ఓ ఆరాధ్! నీ విరహం, నీ ఒంటరి తపస్సు నన్ను ఈ స్వర్గం నుండి భూమికి దిగేలా చేసింది. నీ శిల్పకళలో నన్ను బంధించినట్లుగానే… నీ ప్రేమ నన్ను శాశ్వతంగా నీ ఊహలలోని రాణిగా చేసింది” అంది.
ఆరాధ్ చేయి చాచి, ఆమె చీర చెంగును ప్రేమగా తాకాడు. అది కేవలం ఒక వస్త్రపు అంచు కాదు, దివ్య లోకాన్ని, మానవ లోకాన్ని కలిపే వారధి.
అప్పటి నుండి ఆరాధ్ ఒంటరిగా ఉన్నా, దివ్య అతని హృదయంలో, కవిత్వంలో, అతడు చూసే ప్రతి చంద్రుడి వెన్నెల్లో నిలిచిపోయింది. విరహం, తపస్సు కలగలిసి చివరకు శాశ్వతమైన కళా రూపంగా, అద్భుతమైన ఊహగా మారింది.
మాధవి కాళ్ల..
హామీ పత్రం :-
ఈ కథ నా సొంతం అని హామీ ఇస్తున్నాను..