బాధాకరం

అక్షరకొరకు🌷
అంశం- నిందలతో కాపురం
శీర్షిక- బాధాకరం
డా.భరద్వాజ రావినూతల
కొత్తపట్నం
🌞🌞
వేణు–ప్రశాంతి పెళ్లిైన తొలి ఏడాది వరకూ అంతా మంచిగానే సాగింది. చిన్న చిన్న మాటల్లో నవ్వులు, పెద్ద పెద్ద కలల్లో వెలుగులు. కానీ కాలం కొద్దిగా గడిచే కొద్దీ, ఒక అనూహ్యమైన నీడ వారి ఇంట్లోకి చేరింది—అది నిందల రూపం. మాటలకి పదును, భావాలపై చెడ్డ చూపు, ప్రతి చిన్న పనిలో అపార్ధం… ఇలా నిందలు కాపురంలో అడుగు పెట్టాయి.

ప్రశాంతి ఒక చిరునవ్వుతో ఏ మాటకైనా సమాధానం ఇచ్చే ఆమాయే. కానీ వేణు మాత్రం ఉద్యోగ ఒత్తిడి, బంధువుల పోలికలు, బయట వినపడే మాటలకి లోనై, ఇంటివద్దకు కూడా భారమైన ముఖంతోనే చేరేవాడు. “నువ్వు ఎందుకు ఇలా చేసావ్?” అనే ప్రశ్నలు, “అవిడింట్లో ఇలా చెయ్యరు…” అన్న పోలికలు, “నీ వల్లే ఇలా జరిగిందేమో…” అనే మసకమాటలు—ఇవి అన్నీ ప్రశాంతి హృదయంలో చిన్న చిన్న గాయాల్లా పేరుకుపోయాయి.

ఒక సాయంత్రం ప్రశాంతి మెల్లగా అడిగింది:
“వేణు… మన ఇల్లు ఇప్పుడు మాటలతో కాదు, నిందలతో నిండిపోతుంది అనిపించడంలేదా?”
వేణు అలా కన్నులు మూసుకున్నాడు. మొహమాటంగా, “అయితే ఏమి చెయ్యాలి?” అని అన్నాడు.

ఆ మాటలో అశక్తి ఉంది, కానీ ఆశ కూడా ఉంది.

కొన్ని రోజులు ఆలోచనలో గడిచాయి. ఒక రోజు వారు ఇద్దరూ కలిసి ఒక కొత్త నిర్ణయం తీసుకున్నారు—ఇంటి తరపున కాకుండా, ఒకరితరఫున కాకుండా… “మనమనుబావం” తరఫున.

వాళ్లు నిందల్ని అడ్డుకునే చిన్న నిర్ణయాలు తీసుకున్నారు.
మొదటిదీ: ఏ సమస్య వచ్చినా “ఎవరిది తప్పు?” అనే ప్రశ్నను వాడకూడదు.
రెండవదీ: మాట్లాడేటప్పుడు వినడానికి సమయం ఇవ్వాలి.
మూడవదీ: రోజుకు ఒకసారి, తప్పనిసరిగా, ఒక మంచి మాట చెప్పాలి.

ఇది చిన్నదే, కానీ శక్తివంతమైన మార్పు.

ఆ మార్పు మొదటి రోజే కనిపించలేదు. రెండో రోజూ పెద్ద మార్పులేవీ లేకపోయాయి. కానీ మూడో రోజు… వేణు కాస్త నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని, “నీతో మాట్లాడితే నాకు ఒత్తిడి తగ్గుతుంది” అని చెప్పాడు. ఆ వాక్యమే ప్రశాంతి హృదయాన్ని నింపేసింది. చాలా ఏళ్ల తర్వాత ఆమె కళ్లల్లో ఒక మృదువైన వెలుగు కనిపించింది.

వాళ్లు మెల్లగా నిజం గ్రహించారు—
నిందలు వస్తాయి. వ్యక్తుల వల్ల కాదు, పరిస్థితుల వల్ల. కానీ వాటిని మనం అడ్డుకోకపోతే, అవే మన గోడలపై పగుళ్లవుతాయి.

ప్రశాంతి తన మనసులోకి మాట లిపికరించింది:
“ప్రతి నింద వెనుక ఒక అర్థం ఉండకపోవచ్చు, కానీ ప్రతి నమ్మకానికి ఒక బలం ఉంటుంది.”

కొన్ని వారాల తర్వాత వారి ఇల్లు పూర్తిగా మారిపోయింది. పూర్వం నిందలు నిండిన చోట ఇప్పుడు చర్చలు, అర్థాలు, చిన్న చిన్న నవ్వులు తిరుగాడసాగాయి. వేణు ఆమెకు ఇచ్చే చిన్న గౌరవం, ప్రశాంతి అతనిపట్ల చూపే అర్థం… ఇవి నిందలకి తలుపులు మూసేశాయి.

ఒక రోజు వేణు ఆమెను చూస్తూ అన్నాడు:
“మన కాపురం ఇప్పుడే మొదలైనట్టు అనిపిస్తోంది.”

ప్రశాంతి చిరునవ్వులో ఆ మాటలకు సమాధానమిచ్చింది—అది నిందలతో కాదు, నమ్మకంతో పుట్టిన చిరునవ్వు.

కాపురం అనేది ప్రేమతో మాత్రమే నడవదు.
అది గౌరవం, మాటల పట్ల జాగ్రత్త, నిందలను బయటే వదిలేయాలనే నిర్ణయం—ఈ మూడు స్తంభాలపై నిలబడుతుంది.
ప్రతి ఇంట్లోనూ నిందలకి తలుపుపలకరించే అవకాశం ఉంటుంది.
కాని వాటిని బయట నిలిపేది మన ఇద్దరి మనసుల కలయిక మాత్రమే.
🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰
ఇదినాస్వీయరచన
డా.భరద్వాజ రావినూతల
కొత్తపట్నం