అక్షర కొరకు
అంశం :- చిత్ర కథ
తేది:- 02/12/2025
శీర్షిక:- కల్పనను సృష్టించిన తపన
రాఘవయ్య తన డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ పైన,
ముసలితనపు ఛాయలతో, మధ్యాహ్నం భోజనం ముందు కూర్చున్నాడు. గిన్నెలో స్పూన్ ఉంది.
కానీ , అతడి కళ్ళు మాత్రం అరచేతిలో దాగి ఉన్నాయి.
ఆ గదిలో దట్టమైన నిశ్శబ్దం ఉంది. అతడి కళ్ళద్దాలు, మందులు పక్కనే ఉన్నాయి. అతడు కేవలం శరీరంలో మాత్రమే బతికున్నాడు, మనసు గతంలోని జ్ఞాపకాలలో, తీరని విరహంలో చిక్కుకుంది. ఆయన బాధ, ఆకలిని కూడా మరిపించేంత లోతైనది.
ఆ జ్ఞాపకాల లోతుకు వెళ్తే… రాఘవయ్య (యుక్తవయసులో) ఒకప్పుడు ఎంతటి విరహాన్ని అనుభవించాడో తెలుస్తుంది. అతడు రాత్రి పూట పండు వెన్నెలలో ఒంటరిగా కూర్చునేవాడు. ఆకాశంలో చంద్రుడు ఎంత ప్రకాశిస్తున్నా, పక్షులు ఎంత స్వేచ్ఛగా ఎగురుతున్నా, అతడి మనసు మాత్రం తన ఊహల రాణి కోసం తపించేది.
ఆ తపనే అతడిలోని కళాకారుడిని, కవిని మేల్కొల్పింది. అతడు తన ఒంటరితనాన్ని ఒక తపస్సుగా మార్చుకున్నాడు.
రాఘవయ్య ఊహల రాణి పేరు ఊర్వశి. ఆమె అతడి కోసం మాత్రమే జన్మించినట్టు, అతడి తపస్సు, విరహం, ప్రేమ పరాకాష్టకు చేరుకున్నప్పుడు, ఒకనాడు ఊర్వశి ఆకాశం నుండి, మేఘాల మధ్య నుండి దిగి వచ్చింది.
కింద రాఘవయ్య (యుక్తవయసు రూపంలో) ప్రేమతో, భక్తితో ఆమె చీర చెంగును అందుకోవడానికి చేయి చాచాడు.
ఆ చీర చెంగు కేవలం వస్త్రపు అంచు కాదు, అది భక్తుడిని, భగవంతుడిని మనిషిని, దివ్యమైన కలిపే వారధి.
ఆమె దిగిరావడం అనేది ఒక నిజం కాదు, అది అతడి అంతరాత్మకు లభించిన దివ్యమైన దర్శనం.
వృద్ధాప్యంలో రాఘవయ్య ఆ గతాన్ని తలచుకుంటూ కూర్చున్నాడు. అతని పక్కన ఎవరూ లేకపోయినా, అతని జీవితంలోని గొప్ప విరహం, తపస్సు అందించిన దివ్యమైన ఊహల రాణి (ఊర్వశి) జ్ఞాపకం మాత్రం ఉంది.
ఆయన కన్నీటి వెనుక ఉన్న బాధ, ఆ దివ్యమైన ప్రేమను నిజ జీవితంలో అందుకోలేకపోయాననేదే కావచ్చు. కానీ, ఆయన కళాత్మక జీవితానికి, ఆయన తత్వానికి, ఆ విరహమే మూల కారణం. ఆయన ఒంటరితనం, ప్రేమను కోల్పోయిన బాధ కాదు, అది శాశ్వతమైన కల్పనను సృష్టించిన తపన.
మాధవి కాళ్ల..
హామీ పత్రం :-
ఈ కథ నా సొంతం అని హామీ ఇస్తున్నాను..