స్పందన
నేను నా జీవిత పోరాటంలో కన్నీటి సముద్రాలెన్నో ఈదుకుంటూ అదృష్టమో దూరదృష్టమో ఓ తీరం చేరాను.ఆ తరుణంలోనే తూరుపు తెల్ల తెల్లవారుతోంది.నేను కూర్చున్న భూతలమంతా ఎర్రని కుంకుమ పూసినట్లుగా సూరీడు కాంతులు పుష్పిస్తున్నాడు.నేను నేనుగాని అక్షరాలను నా వేలితో ఇసుకలో లిఖిస్తుపోతున్నాను కాలం అంచుల దాకా,,,,,,,అయినా తనివితీరని దుఃఖితున్నై తల పైకెత్తి చూశాను.ఆకాశం తెరుచుకుని వచ్చినట్లు ఎదురుగా ఓ యువతి నేను వ్రాసిందంతా తన కెమెరాలో నిక్షిప్తం చేసింది. చేయందించి తన కౌగిలిలో ఇముడ్చుకుంది. ఓ అపరిచితుని జీవనయాత్రా స్మృతులు అంటూ తెల్లవారు పేపర్లో అచ్చువేశారు నా నుదుటి ఇసుక వ్రాతలు. అపూర్వ స్పందనలను చవిచూశాను.అపరాజిత్సూర్యాపేట