ఆకలని కేకేస్తే
ఆకలని కేకేస్తే ఆకలని కేకేస్తే అమ్మ అనినే అరుస్తే ఆ అరుపులో నా ఆకలి ఆర్తనాదం శివయ్య ఢమరుకంలా తాండవిస్తే ప్రతి ధ్వనిస్తే ప్రజ్వలిస్తే బోరున విలపిస్తే అమ్మ అమ్మా అంటూ శోక సంద్రంలో మునిగితే రామయ్య విరిచిన శివధనుస్సులా భారతంలో కర్ణుడు రథచక్రంలా నొప్పిగా డొక్కలు వంగి ఎండి విరిగి కూలి కుమిలి ఏడుస్తుంటే...? కిర్రు కర్రు మంటూ సర సర విలవిలలాడుతుంటే పరిగెడుతుంటే ఆకలి పరుగులు తీస్తుంటే..? సద్ది మెతుకుల బిక్షాటన శకుని సేకరణల ఒక బిడ్డ కడుపు నింపడానికై తీర్చిదిద్దడానికి ఎదగడానికి ఓ తల్లి ఆరాట ప్రయత్నం వీధికేక్కితే....? ఓ అపరాత్రి పరిమళించిన ఆ యవ్వన అనాధ తల్లి ఆకలి స్వరగానం ఆలాపన చేస్తూ.. బ్రతుకు పోరుకై బజార్ కెళ్తే చేరదీశారు చెరిపివేసారు కొన్ని వేల మంది కౌరవులకు వెల కట్టించి వేశ్యగా దాసిగా అవసరాలు తీర్చే అంగడి వస్తువుగా మార్చేశారు....? మరి ఏ రాత్రి పుట్టకో…