నమ్మకం – కథ
నమ్మకం - కథ అర్జంట్ పనిమీద అమీర్ పేట వెళదామని మియాపూర్ మెట్రో స్టేషను కు వచ్చాను. మెట్రో రైలు ప్లాట్ఫామ్ లోకి వస్తోంది ట్రైనప్పుడే. స్టార్టింగ్ పాయింట్ కావటంతో సీటు ఈజీగానే దొరికింది. ఒక నలభైఏళ్ల నడి వయస్కుడు నావంక తేరిపార చూస్తున్నాడు. కొంచెం ఇబ్బంది గా కదిలాను. నా ఇబ్బంది గమనించినట్టున్నాడు. తాత్సారం చేయకుండా విషయంలో కి వచ్చేశాడు. "మీరు ప్రసాద్ అంకుల్ కదా!" అంటూ నా రెస్పాన్స్ కోసం చూశాడు. "నన్ను గుర్తుపట్టలేదా! మోహన్ ని. మా బాబాయ్ వెంకట్రావు మీరు కొలీగ్స్ బి. హెచ్.ఇ.ఎల్ లో గుర్తుకొచ్చారా మీకు ఆయన!" "ఆ..ఆ..గుర్తుకొచ్చారు" ఆలోచిస్తూనే అన్నాను. వెంకట్రావు ఎందుకు గుర్తులేడు. రోజూ మాట్లాడుకుంటూనే ఉంటాం. ఇతను ఎవరు! తెలీకుండానే మనసు లెక్కలేస్తోంది.. "అంకుల్ ఒకసారి మిమ్మల్ని నేను, అక్కడ కీర్తి మహల్ హోటల్ దగ్గర కలిశాను గుర్తుందా!" కీర్తి మహల్ అనగానే నా బుర్ర కోటికాంతులు వెలుగుతాయి.…