చిరునవ్వే ఆభరణం
మంచి ఉదయం వెలుగులో, సముద్రతీరంపై తేమతో మెరిసిన గాలి ఆమె జుట్టులో ఆడుతోంది. ఆ నవ్వు — ఒక్కసారిగా మనసులోని మబ్బుల్ని కరిగించే సూర్యకిరణం లాంటిది. ఎవరో ఆమెను చూడగానే సంతోషించిపోతారు, కాని ఆ నవ్వు వెనుక దాగిన కథను మాత్రం ఎవ్వరూ ఊహించరు.
అమృత ఆ రోజు కూడా తీరానికి వచ్చింది. చేతిలో ఒక పాత డైరీ, కళ్లలో ఓ అంతులేని శాంతి. “జీవితం నవ్వుతో మొదలవుతుందేమో కానీ, ప్రతి నవ్వుకూ ఓ కన్నీటి పుట్టు ఉంటుందే…” — అని తన డైరీలో రాసింది.
ఒకప్పుడు ఆమె నవ్వు నిజమైనది. కానీ ఆ నవ్వు వెనుక ఒక విరిగిన హృదయం దాక్కుంది. ప్రేమించిన మనిషి వెళ్లిపోయిన రోజు నుంచి, ఆమె కన్నీళ్లు రాళ్లైపోయాయి. అయినా, ప్రపంచం ముందు నవ్వటమే ఆమె ధర్మమని భావించింది.
“ఎందుకు అంత నవ్వుతావు?” అని చాలామంది అడిగేవారు. ఆమె మాత్రం మృదువుగా, “ఎందుకంటే నా కన్నీళ్లు ఎవరికి బరువుగా ఉండకూడదు,” అని సమాధానం ఇచ్చేది.
ఆమె నవ్వులో ఓ బలం ఉంది — దుఃఖాన్ని దాచే బలం, ఒంటరితనాన్ని మరిచించే బలం. ఆ బలం వల్లే ఆమెను చూసినవారు ప్రేరణ పొందేవారు. ఎవరూ ఊహించని విధంగా, ఆమె తన బాధను ప్రపంచానికి సంతోషంగా పంచింది.
ఒకరోజు తీరాన కూర్చొని సూర్యాస్తమయాన్ని చూసింది. ఆ ఎర్రని సూర్యుడు సముద్రంలో మునిగిన క్షణంలో, ఆమె డైరీ చివరి పేజీలో ఇలా రాసింది —
“జీవితం నన్ను ఏడిపించింది, కానీ నా నవ్వు ప్రపంచాన్ని నవ్వించింది. ఇదే నా విజయగాధ.”
గాలి తాకింది. ఆ డైరీ పేజీలు తీరాన ఉగిసలాడాయి. ఆమె నెమ్మదిగా లేచి, వెనక్కి చూడకుండా నడిచింది.
ఆ నవ్వు మళ్లీ తీరమంతా మార్మోగింది.
ఆ నవ్వు ఇక శబ్దం కాదు — అది జీవితం మాట్లాడిన పద్యం…
– డా.భరద్వాజ రావినూతల