ninnu cherani nisheedhi

నిన్ను చేరని నిశీధి.! వీధి చివరన... ఓ మూలన ముడుచుకుని కూర్చున్న ముదుసలి, రాత్రిలో గత కాలపు జ్ఞాపకాలను గుర్తు చేసుకుంటున్నాడు. అల్లారు ముద్దుగా గడిచిన తన బాల్య స్మృతులను నెమరు వేసుకుంటున్నారు. జీవన సమరంలో తానోడినా నిలబడ్డ తీరును తలుచుకుంటున్నాడు. కన్నవారి కలల పంటగా పుట్టి కలత లెరుగక ఎదిగి.. ఓ పడతిని మనువాడి.. బిడ్డలకు తండ్రిగా మారి.. వారి ఉన్నతికి పరిశ్రమిస్తూ ఉన్నదంతా ఖర్చు చేసినా.. రెక్కలొచ్చిన బిడ్డలు ఎక్కడెక్కడికో ఎగిరిపోయారు. ఆ వృద్ధ తండ్రిని భారమంటూ నడి వీధిలో వదిలేశారు.. చావలేక, చావురాక వీధి చివరన గుప్పెడు మెతుకుల కోసం దేహీ అని పరుల ముందు చేయి చాచాల్సిన దుస్థితిని మరిచిపోయి ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాడతడు. తనలాంటి వారెందరో తనతో ఉన్నారన్న ధైర్యమే తోడుగా.. అవును‌, సంస్కృతికి నిలయమైన.. సంప్రదాయాల సంగమమైన మన ఈ సమాజంలో సంపదకు కొదవలేకున్నా.. నేటికీ గూడులేక, నిలువ నీడ లేక.. నడి రోడ్డును…