archana

మనుషులమేనా

మనుషులమేనా ఆమె నడుస్తోంది పైన ఎర్రగా మండుతున్న ఎండను సైతం లెక్కచేయకుండా పిల్లాడితో కాళ్ళకు చెప్పులు కూడా లేకుండా ఎటు వెళ్తున్నాను తెలియని స్థితిలో నడుస్తూ ఉంది రోడ్డుమీద. ఆమె భర్త మొన్ననే చనిపోయాడు ఉన్న అత్తగారు మాత్రం మా కొడుకే చనిపోయిన తర్వాత ఇక నీతో మాకు అవసరం లేదు అంటూ ఇంటి నుంచి గెంటి వేశారు. ఇప్పుడు ఆమెకు నిలువ నీడ లేకుండా పోయింది తను ఎక్కడికి వెళుతున్నాను తెలియని స్థితిలో పిల్లాడితో పాటు ముందుకు కదులుతోంది. మొన్నటి వరకు భర్త కొడుకుతో సంతోషంగా గడిపిన జీవితం కాకపోతే మొగుడు మందుకు బానిస అనుకోకుండా చనిపోయాడు అంతటితో ఆమె జీవితం అగాధంలోకి జారిపోయింది. తాగి చనిపోయిన వాడి భార్య అంటూ చుట్టుపక్కల వాళ్ళు భరించలేక అత్తగారి ఆశ్రయం కోరింది అయినా అత్తగారు మామగారు ఆమెను పట్టించుకోకుండా నా కొడుకును నువ్వే చంపేసావు అంటూ నింద వేసి మరీ వెళ్లగొట్టారు.…
Read More

నా డైరీ చిత్రం

నా డైరీ చిత్రం చాలా రోజుల తర్వాత పుట్టింటికి వచ్చిన నాకు ఊరంతా మారినట్టు అనిపించింది. అదంతా మామూలే కదా అనుకుంటూ ఇంటి వైపు నడుస్తున్నాను. మధ్యలో తెలిసిన వాళ్ళు నవ్వుతూ పలకరిస్తున్రునా. కొందరు అయితే గుర్తు పట్టనే లేదు నేనే వారిని పలకరించడంతో చాలా సంతోషంగా ఫీల్ అయ్యారు. అలా అందర్నీ పలకరిస్తూ ఇంటికి వెళ్ళాను. అమ్మ ఎదరై ఎమ్మా ఇదేనా రావడం పిల్లలు, అల్లుడు బాగున్నారా అంటూ కుశల ప్రశ్నలయ్యాక లోపలికి తీసుకుని వెళ్లి, ఎప్పుడు తిన్నావో ఏమిటో అంటూ తల్లి మనసుతో అన్నం వడ్డించింది. అన్నం తింటున్న నాతో ఏంటమ్మా సంగతులు ఇలా హఠాత్తుగా వచ్చావు అంటూ అరాలు తీసింది. ఏమైనా గొడవ పడి వచ్చాను అనుకుందేమో...! దానికి నేను నవ్వుతూ లేదమ్మా ఊరికే మిమల్ని చూసి పోదామని వచ్చాను అంటూ చెప్పి తినడం ముగించాను. సరే అలసి పోయి ఉంటావు కాసేపు పడుకో అంది అమ్మ.…
Read More

కన్నతల్లి

కన్నతల్లి కన్న తల్లి వేలు పట్టుకుని అడుగులు వేసే చిన్నారి తన తల్లి మొదటి గురువుగా మారి నడతను, నడకను నేర్పుతూ, విలువలు, సంస్కారాన్ని ఇస్తుంది. సమాజ కుళ్ళును బిడ్డ దరిచేరకుండా కంటికి రెప్పలా కాపాడుతూ తన ప్రాణాలు పణంగా పెట్టి బిడ్డ భవిష్యత్తు కోసం పోరాడుతూ తనను తాను అర్పించుకునేదే కన్నతల్లి... - అర్చన
Read More

ముడు ముళ్ళు ఉప్పు కషాయం

ముడు ముళ్ళు ఉప్పు కషాయం పిల్ల బాగానే ఉంది. మాకు నచ్చింది. అన్నయ్య గారు ఇక మిగిలిన వివరాలన్నీ మాట్లాడుకుంటే అయిపోతుంది. అన్నది కళావతి.. అవునవును అంతే అంతే అంటూ చంద్రం గారు వత్తాసు పలికారు. నరేంద్ర, సుగుణ మొహాలు చూసుకున్నారు. అంటే అంతా వియ్యపురాలుదే ఇంట్లో పెత్తనం ఉన్నట్టు ఒక్క మాట తో తేలిపోయింది. అది ఒకందుకు మంచిదే ఒకరి మాట పై ఉంట ఆ ఇంట్లో మంచి ఉంటుంది అని అనుకున్నారు. అదేంటంటే మీరు మౌనంగా ఉన్నారు మా అబ్బాయి మీకు నచ్చలేదా ఏమిటి అన్నాడు చంద్రం గారు. అయ్యో ఎంత మాట నచ్చక పోవడం ఏమిటి అండి భేషుగ్గా నచ్చారు కానివ్వండి మిరెంతలో ఉన్నారో చెప్తే మేము ఆలోచిస్తాం అన్నారు సుగుణ దంపతులు. ఆ ఏముందండి పెద్దగా మేము మతటం ఏమి అధుతాము ఏదో పదిలక్షలు, పది తులాల బంగారం, ఆడపడుచుల లాంఛనాలు ఎలాగూ ఉంటాయి. ఇక…
Read More

అభిలాష

అభిలాష నేను పదో తరగతి పాస్ అయ్యాక ఏ కాలేజీలో చేరాలి అనే సమస్య మొదలైంది. దగ్గరలో ఏ కాలేజీ లేదు. కాలేజికి వెళ్ళాలంటే పక్క ఊరికి వెళ్లాలి. అందువల్ల నాన్న గారు పక్క ఊర్లో ఏదైనా మంచి కాలేజీ ఉందేమో అని వెతకడానికి వెళ్ళారు ఒక రోజు. అయితే అక్కడ రెండు కాలేజికి ఉన్నాయి. అందులో నాన్నగారికి తెలిసిన ఒకరి కాలేజీ బాగా అనిపించింది. దాంతో అప్లికేషన్ ఫామ్ తెచ్చారు. తెల్లారి అది నింపేసి నన్ను తీసుకుని అక్కడికి వెళ్ళాం ఇద్దరం. అప్పటి వరకూ పక్క ఊరికి ఎప్పుడు వేళ్ళని నేను అదే మొదటి సారి వెళ్ళడం కావటం చేత అన్ని వింతగా చూస్తూ ఉన్నాను. అది కొంచం పెద్ద ఊరు కాబట్టి అన్ని కార్యాలయాలు అక్కడే ఉన్నాయి. ఇక నన్ను నాన్న గారు ప్రిన్సిపల్ కి చూపించి మా అమ్మాయి బాగా చదువుతుంది అంటూ చెప్పారు. ఫీజు కూడా…
Read More

ఆత్మా రాముడు

ఆత్మా రాముడు ఆహా ఏమి నా అదృష్టము ఇన్నేళ్ల తర్వాత పెళ్ళి భోజనం చెయ్యడానికి వెళ్తున్నా అంటే అది అదృష్టం కాదా మరి. ఇదేం విడ్డూరం పెళ్లికి వెళ్ళడం కూడా గొప్పెనా అంటారా గొప్పే మరి.... ఎందుకంటారా రెండేళ్లుగా ఇంట్లో పంజరంలో చిలుకలా బంధించి ఉంచిన నన్ను ఈ కరోనా పుణ్యమా అంటూ ఏవి తినివ్వకుండ తగానివ్వకుండ కషాయాల పేరిట ఏవేవో తాగించి నాలుకకి ఏ రుచి లేకుండా చేశారు. నాలుక మరీ మొద్దు బారిపాయింది. ఈ లాక్ డౌన్ తిసేశక ఇదోగో ఇదే నేను మొట్ట మొదటి సారిగా బయట అడుగు పెట్టబోతున్నాను. ఇదంతా వెళ్ళేది పెళ్లి వారి మీదున్న అభిమానంతో కాదని వాళ్ళు పెట్టే భోజనం గురించి అని ఎవరికీ తెలియదు నాకు తప్ప. క్యాబ్ మాట్లాడుకుని అందరం కలిసి వెళ్ళాం. ఫంక్షన్ హాల్ బయటకు వంటల ఘుమఘుమలు గాల్లో తేలుతూ వస్తున్నాయి. వాసన తోనే కడుపు నిండేలా…
Read More

అక్షర లిపి ఫౌండర్ తో ఇంటర్వ్యూ

 అక్షర లిపి ఫౌండర్ తో ఇంటర్వ్యూ మహిళా దినోత్సవం సందర్భంగా ప్రత్యేకం, అక్షరలిపి ఫౌండర్ శ్రీ శారదా దేవి గారి ఇంటర్వ్యూ మీకోసం అర్చన:- అమ్మ నమస్తే  మీరు పుట్టింది ఎక్కడ ఇప్పుడు ఏం చేస్తున్నారు ? అమ్మ:- అమ్మా నమస్తే,  నేను పుట్టింది పెరిగింది ఒక మోస్తరు పట్టణంలో అయినా  మా అమ్మమ్మ వాళ్ళ ఇంట్లోనే, అంటే పల్లెలో పెరిగాను. మాది చాలా పెద్ద ఉమ్మడి కుటుంబం. నేనొక మామూలు మధ్య తరగతి సగటు ఇల్లాలిని. చదువుకున్నది తక్కువే, అయినా ఎంతో,కొంత తెలుసుకున్నాను. అనుభవం అన్ని నేర్పిస్తుంది అమ్మ. ఇప్పుడు నేను ఏమి చేయడం లేదు అంతా నా పిల్లలే చూస్తున్నారు. కాకపోతే కొన్ని విషయాల్లో నేను సలహాలు ఇస్తూ ఉంటాను, పిల్లలు కూడా నన్ను అన్ని అడుగుతూ ఉంటారు. అర్చన:- అసలు ఈ అక్షరలిపి అనేది మీరు ఏలా మొదలు పెట్టారు  ? అమ్మ:- దీని గురించి మీకు…
Read More

సామాజిక మాధ్యమాల్లో మహిళల ప్రగతి

సామాజిక మాధ్యమాల్లో మహిళల ప్రగతి   సామాజిక మాధ్యమాలు అంటే సోషల్ మీడియాలో మహిళలు ఎంతో ప్రగతిని సాధించారు. అయితే మహిళలు ప్రాచీన కాలం నుండి ఎన్నో వివక్షలు ఎదుర్కొంటున్నారు. పూర్వకాలం లో మహిళలకు చదువు చాలా తక్కువ, ఎక్కడో ఒక చోట రామాయణ, మహా భారతాలు చదివే వాళ్ళు. ఆ తర్వాత కాలంలో యుధ్ధ విద్యలతో పాటు సంస్కృతం నేర్చుకున్నారు. ఆ సమయం లో కూడా మహిళలకు చదువు అవసరం లేదని, చదువుకుంటే ఉన్న మతి పోతుంది అని మహిళల పట్ల ఎన్నో అడ్డంకులు తెచ్చారు ఛాందస వాదులు. ఈ ఛాందస వాదుల నుండి తప్పించుకున్న మహిళలు అంతో ఇంతో చదవడం మొదలు పెట్టారు. కానీ అవి కూడా భక్తి కి సంభందించిన వాటిని మాత్రమే చదివించారు. భక్తిరస పుస్తకాలు రాసిన వారిలో మొల్ల రామాయణము ముఖ్యమైనది. ఇంకా చాలా రచయితలు వచ్చినప్పటికీ మన తెలుగు లో మొల్ల, కృప…
Read More

చెలి

చెలి విరిసిన సుమాల మాలవో అరివిరిదిన రంగుల హరవిల్లువో మణి కాంతులు  ఎగజిమ్మే తారవో వసంతాల మందారమాలవో పూరి విప్పిన నెమలి పింఛం అంచువో కల హంసల నడకల వయ్యారి భామవో కమ్మని కావ్యంపు పాటవో కదిలే మది ఊహావో మెరిసే మెరుపుల మురిసే నవ్వుల అందానివో నా ఊహల సామ్రాజ్య రాణివో నా హృదయ నెచ్చెలివో .. నా బిగి కౌగిలిలో ఒదిగిపోయే మనసైన నా చెలివో.... - అర్చన
Read More

ఆ క్షణం

ఆ క్షణం తల్లి అయినా ఆ క్షణం ఎంతో గర్వం గా అనిపించింది కొత్త జీవి రాక కోసం వెయ్యి కన్నులతో ఎదిరి చూపులు చూస్తూ సాగుతున్న కాలాన్ని ఇంకెందుకు సాగుతున్నాయని తిట్టుకుంటూ ఆ కొత్త జీవి ఎప్పుడు కళ్ళముందు కు వస్తుందన్న ఆత్రం తో క్షణాలు యుగాలుగా యుగాలు క్షణాలు గా గడుపుతూ చూస్తున్నా క్షణాన ఇదిగో నేనోస్తున్నా అంటూ కడుపు చీల్చుకుని బయటకు వచ్చిన క్షణం ఆ మధుర క్షణాలను మరచిపోగలనా అప్పటి వరకు పసి తనపు ఛాయలు పోని నేను అమ్మగా బహుమతి అందుకున్నప్పుడు ఆచిన్ని పాదాలను, చిన్ని కళ్ళను చూస్తూ మైమరచి పోతూ, ఇది కన్నది నేనేనా అనే సంశయం లో అద్భుతాన్ని ఆవిష్కరించిన ఆ పసి గుడ్డును చేతుల్లోకి తీసుకుని ఆ చిన్ని నుదుటి పైన తొలిముద్దు ను ముద్రించిన ఆ అపురమైన దృశ్యాన్ని వర్ణించగలమా, అనుభవిస్తే కానీ తెలియని అమోఘమైన ఆనందం మన…
Read More